Paul Uyterlinde (cello) en Sander Sittig (piano)

Datum/Tijd
zondag 07-04-2019
14:00 - 15:00

Locatie
Kazerne


 

Paul Uyterlinde (cello) en Sander Sittig (piano)

 

Paul Uyterlinde over zijn programmakeuze:

Uit de liefde voor het uitgebreide Russische cello/piano repertoire koos ik deze twee sonates. Ze zijn iconisch voor het Rusland van de 20ste eeuw. Voor beide componisten was het hun laatste volledig voltooide kamermuziekcompositie. Sergei Rachmaninov stond met zijn opus 19 nog aan het begin van zijn succesvolle carrière, terwijl Sergei Prokofiev zijn opus 119 vier jaar voor zijn dood schreef.

Sergei Rachmaninov componeerde zijn hele leven in de stijl van de Russische laatromantieke stijl, terwijl de andere Sergei brak met die traditie. De in de Verenigde Staten wonende Prokofiev liet zich mede door heimwee en attractieve opdrachten door Stalins regime verleiden om te remigreren naar Moskou, terwijl de andere Sergei juist in die zelfde donkere tijd van Stalins repressie voorgoed naar de Verenigde Staten vertrok.

Rachmaninow componeerde zijn cellosonate in 1901, na een periode van depressiviteit en muzikale inertie, ongeveer tegelijkertijd met zijn beroemdste werk, het tweede pianoconcert. Misschien heeft de pianopartij van deze sonate – die als een parel voor het cellorepertoire wordt erkend – daarom wel de proporties van een pianoconcert.

In Prokofiev’s sonate uit 1949 is weinig meer te horen van de wrange, dissonante harmonieën en complexe ritmiek die zijn vroegere werken kenmerken. Onder invloed van de angst voor en de uiteindelijke beschuldiging van formalisme in 1948 werd het een neoklassiek werk, tekenend voor de Prokofiev uit die periode. Het is een ironisch maar toch ook melodieus werk, dat een groot en boeiend contrast vormt met de laatromantiek van de andere Sergei.

Prokofiev overleed op 5 maart 1953, op ongeveer hetzelfde uur als Stalin. Zijn bescheiden begrafenisstoet kon maar met moeite tegen de stroom van Stalins begrafenisstoet in zijn laatste rustplaats bereiken.

 

Paul Uyterlinde is sinds 1991 solo-cellist van philharmonie zuidnederland (voorheen Het Brabants Orkest). Als solist speelde hij veelvuldig met orkesten in o.a. celloconcerten van Schumann, Elgar en het dubbelconcert van J. Brahms. Uyterlinde is als hoofdvakdocent cello verbonden aan onder meer de Academy of Music and Performing Arts in Tilburg, het Saxion Conservatorium en de Messiaen Academie. Daarnaast is hij lid van het Rembrandt Trio, naast violiste Adeline Hasani en pianist Fali Pavri.
Paul Uyterlinde bespeelt een Lorenzo Guadagnini cello uit 1742.

Sander Sittig’s meeslepende en poëtische pianospel heeft hem tot een graag geziene gast gemaakt in vele concertzalen in Nederland en daarbuiten. Zo trad hij de afgelopen jaren verscheidene keren op in het Concertgebouw (Amsterdam), De Doelen (Rotterdam) en Muziekcentrum Vredenburg (Utrecht) en in New York, Chicago, Washington, Istanbul en Cannes. Ook speelde hij op festivals in België, Italië, Oostenrijk en Zwitserland.

 

Het verhaal achter de cello van Paul Uyterlinde

 

De cello van Paul Uyterlinde werd eerder bespeeld door Marix Loevensohn, tot 1936 solo-cellist van het Koninklijk Concertgebouworkest. Hij had de cello opgedoken uit een verzameling in Duitsland. Loevensohn was van Joodse komaf en vluchtte in de Tweede Wereldoorlog voor de bezetter. Nog voor het einde van de oorlog overleed hij op een onderduikadres in Zuid-Frankrijk. 

Na de oorlog kwam de cello, na een rechtszaak over Loevensohns nalatenschap, in handen van Henk van Wezel. Na een echtscheiding van zijn zeer welgestelde vrouw moest Van Wezel de cello verkopen. Zo kwam de cello terecht bij een rijke notaris in Middelburg, de toenmalige buurman van Paul Uyterlinde.

Paul: “ Toen ik voor het eerst als solist ging optreden in Saint-Saëns’ celloconcert met het Zeeuws Orkest onder leiding van Louis Stotijn zocht ik een geschikt instrument. Uiteindelijk hoorde ik van iemand dat mijn hoogbejaarde buurman een cello bezat. Hij was 90, ik 17, en ik had daar nooit celloklanken gehoord!” Het was volgens Paul ‘love at first sight. “Ik ben mijn ouders nog iedere dag dankbaar dat zij de aankoop mogelijk gemaakt hebben.”

 

 

Programma:

Sergej Prokofjev (1891-1953) – Sonate voor cello en piano opus 119
Sergej  Rachmaninow (1873-1943) – Sonate voor cello en piano in g opus 19

 

Wat vindt Marjolijn?

Het programma van Podium Klassiek Eindhoven wordt samengesteld door Marjolijn Sengers. Waarom programmeerde ze dit concert?

“Paul Uyterlinde, solocellist van philharmonie zuidnederland, is een uitstekend cellist en een bijzonder aardige man. Dat laatste is niet direct een reden om iemand een concert te laten spelen, maar het helpt wel! Toen ik aan Paul vroeg wat hij wilde spelen stelde hij de grote sonate van Rachmaninow voor. Laat dat nou net het stuk zijn dat ik hoopte dat hij zou noemen! Echt een fantastisch werk. Diep doorvoelde en meeslepende romantiek die de cello bovendien laat glanzen.”

 

Meer informatie over ons brunch- en dinerarrangement vind je hier.

 

Hoe werkt het reserveren?

Vind je ons reserveringssysteem onduidelijk of lastig? Op onze pagina Hoe te reserveren leggen we je stap voor stap uit hoe het werkt. Kom je er toch niet uit of twijfel je of je het goed doet? Stuur naar een mailtje naar info@podiumklassiekeindhoven.nl.